Japan

Toen we in Cuba zaten, wisten we al dat we deze reis gingen maken met een aantal ‘collegakoigekken’.
Japan…. Een paar dagen Tokio en daarna richting Niigata, ons koihart ophalen. Met 6 man en 5 vrouw sterk hebben we dit avontuur, deze droomreis, gemaakt. Inmiddels weer in Nederland met een jetlag. Tijd voor een blog en wat foto’s van dit bijzondere land.

Tokio
19 november vertrekken we vanaf Schiphol. Eerst richting Munchen alwaar we een overstap maken richting Narita. Na een lange reis, komen we 20 november in het hotel aan. Prachtig hotel, prima kamer. We besluiten als groep Tokio te gaan verkennen en om vooral niet te slapen zodat we aan het tijdsverschil kunnen wennen, ook al missen we een nacht slaap. We blijken in de buurt van een park te zitten en niet al te ver van een winkelcentrum. Op de terugweg dineren we bij een Chinees restaurant (ja echt!)

DSC_3150

DSC_3155

DSC_3173

21 november zijn we al vroeg uit de veren om naar ’s werelds grootste vismarkt te gaan. Om 4.45u staan we er al voor de deur. Mogen we nu naar binnen of niet? We gaan gewoon. Het is een drukte van jewelste. Geen toeristen, alleen maar mannen (tjes) die hard aan het werk zijn, overal staan stapels dozen met vis, krabben, zeedieren die ik nog nooit heb gezien maar ook groente, kruiden, potjes en thee. Het is heel indrukwekkend. Uiteindelijk zou er ook tonijn geveild moeten worden ergens. En dan niet de blikjes, maar de hele vis. We gaan op jacht en komen inderdaad de afgesloten ruimte tegen. We mogen er absoluut niet naar binnen en ook geen foto’s nemen (wat we wel hebben gedaan natuurlijk). We worden opgevangen door een bewaker die heel vriendelijk is. Met een beetje Japans, Engels en het betere handen en voetenwerk, vragen we of we ergens naar binnen mogen. De bewaker geeft een plattegrondje en vraagt of we hem willen volgen. Hij is uitermate beleefd, net als alle Japanners trouwens. Maar al snel blijkt dat we er gewoon uitgezet zijn. Zo aardig als hij was. We gaan terug naar het hotel om vanaf 8.30u weer terug te komen. Dan pas is het geopend voor toeristen.
Zie de foto’s.

DSC_3208

DSC_3203

DSC_3199

DSC_3194

DSC_3193

DSC_3184

DSC_3182

DSC_3179

DSC_6510

DSC_3265

DSC_3264

DSC_3247

DSC_3210

DSC_3221

DSC_3228

DSC_3240

DSC_3241

Na de markt gaan we het park in waar bruidsparen zijn voor op de foto en ook wij mogen foto’s maken. Het is bijzonder om in een park rond te wandelen, omgeven door hoogbouw. Maar het is er prachtig!

DSC_3288

DSC_3300

DSC_3308

DSC_3321

DSC_3328

DSC_3341

DSC_3344

DSC_3361

DSC_3345

We komen onderweg nog een tempel tegen waar we ook een kijkje nemen.

DSC_3616

DSC_3613

DSC_3614

DSC_3605

DSC_6613

DSC_3374

Te voet gaan we richting Tokyo Tower. Met de lift omhoog met een indrukwekkend uitzicht.

DSC_3397

DSC_3395

DSC_3404

22 november komen we, als we op pad gaan, heul veul auto’s tegen. Klassiekers. Het blijkt dat de Coppa di Tokyo die dag van start is gegaan.

DSC_3497

DSC_3513

DSC_3522

DSC_3524

DSC_3528

We wandelen verder richting boot voor een boottochtje. Met een kleuterklas…. Daar kwamen we later pas achter 🙂

In de middag kregen we een presentatie van een koivoerfabrikant en zijn we mee uiteten genomen. Echte Japanse Sushi. Zo lekker heb ik het nog nooit gehad. Heer-lijk. De sashimi, tonijn, was van echte verse tonijn. Duur dus. Maar, zo ontzettend lekker. En dan ook nog Japanse stijl, zittend op de grond.

DSC_3486

DSC_3488

Toen ik op stond om naar het toilet te gaan, schrok de serveerster van mijn lengte. Ja, ze was denk ik 1,45. Dan ben je al snel een reuzin natuurlijk.

23 november gaan we naar het oude centrum van Tokio. Daar gaan we een tempel binnen. Prachtig! Druk! Maar prachtig! Er staan ook beeldjes met rode mutsjes en een slap. Na een googlesessie komen we er achter dat deze beeldjes staan om kinderen te beschermen. Kindjes die niet geboren zijn. Rijen en rijen beeldjes staan er. Sommige met helder rode mutsjes, sommige met mutsjes waar de kleur niet meer van te zien is.

DSC_3561

DSC_3559

DSC_3557

DSC_3550

DSC_3545

DSC_3379

DSC_3382

DSC_3383

DSC_6553

DSC_6543

Na de tempel en het kopen van wat souvenirs, gaan we naar het drukste kruispunt ter wereld:

DSC_3628

Niigata

24 november gaan we met de bullettrein naar Niigata en laten we het drukke Tokio achter ons. We hadden trouwens prachtig weer daar. Ik liep een beetje voor paal met 16 graden in de zon en mijn slaapzakjas die noordpoolbestendig is. Swa.

DSC_3642

DSC_3645

DSC_3531

DSC_3535

DSC_3537

Als we aankomen in Niigata, worden we opgevangen door onze gids en naar ons vieze hotel gebracht. Nouja, vies. Het is een hotel waar ze geen ‘no smoking room’ kennen. Bahbahbah. Alsof je in het rookhok van kantoor staat. Maar goed. Als dat het dan is… Raam open en we overleven het vast wel (dat deden we ook 🙂 ).
We gaan gelijk naar een showroom voor aquaria. Prachtig! Eigenlijk wil iedereen nu wel een aquarium 🙂
In de avond eten we een heerlijke steak.

25 en 26 november bezoeken we zo een 40 kwekers waar we mooie tot fantastische koi krijgen te zien. Koi met een waarde waar je een luxe vakantie van kunt houden. De crème de la crème onder de koi…. Hongerige tosai (babyvisjes), rustig zwemmende yonsai (4 jaar) en alles daar tussen. Van 2 cm tot een meter. 1 meter!

DSC_7002

DSC_6814

DSC_6851

DSC_6871

DSC_6717

DSC_4027

DSC_4049

DSC_3939

DSC_3968

DSC_3989

DSC_3882

DSC_3881

DSC_3780

DSC_3779

DSC_3778

DSC_3776

DSC_3769

DSC_3747

DSC_3740

DSC_3708

DSC_3713

DSC_3732

DSC_3722

DSC_3693

DSC_3690

DSC_3679

DSC_3696

DSC_3686

DSC_3662

DSC_3678

DSC_3672

DSC_3657

DSC_3652

27 november zetten we onze gids af bij een veiling. We mogen de vissen voor de veiling bekijken. Ze zijn prachtig. De 1 nog mooier dan de ander. Aan het eind van de dag horen we dat er een vis voor het bedrag 21 miljoen (!!!) Yen is verkocht. Omgerekend zo een 150.000E. Wat een geld.

DSC_6990

Anyway, terwijl onze gids dapper aan het bieden was op koi, zijn wij met zijn 11, met een auto, op weg gegaan. Het ging niet geheel vlekkeloos maar we hebben het koimuseum gevonden en in de middag in een supermarkt gelopen. Groooooote supermarkt met veel aparte dingen.

DSC_7008

DSC_6997

28 november gaan we de bergen in. Het is koud en nat en helaas zien we niks als we op het hoogste punt staan. Maar dat maakt niet uit. Het is op andere punten, die lager gelegen zijn, al prachtig. We bezoeken nog een paar kwekers onderweg. Overigens zijn er een aantal kwekers die ook Fancy Goldfish kweken. Ook leuk

DSC_4075

DSC_4072

DSC_4045

DSC_4032

DSC_4021

DSC_4018

DSC_3999

DSC_4007

DSC_4008

DSC_3994

DSC_3772

DSC_3481

29 november gaan we richting de kust. Het is rond het vriespunt, de regen komt horizontaal voorbij maar het is erg mooi. We gaan bij een kweker langs en hij neemt ons mee uiteten. De gids lacht als hij vertelt dat we ‘echt Japans’ uiteten gaan. Het worden rauwe, ja, rauwe garnalen. Glibberig, met grijze eitjes tussen de poten, liggen ze op een schaaltje. De kweker kijkt mij iets te blij aan en tja… Nouja, eentje kan ik wel proberen. Ik knijp in zijn staart en trek de kop eraf, zodat ik het eetbare over hou. Het ziet er niet alleen glibberig uit, zo voelt het ook. Heel zacht. Ik stop de garnaal in mijn mond en… Het is heerlijk! Een zachte structuur maar ook een zachte smaak. Hmmmm. De kweker kijkt mijn vragend aan en ik steek mijn duim op. Hij klapt enthousiast in zijn handen en giechelt. Hij is in zijn nopjes.
Bij het hoofdgerecht komt hij aangelopen met een kommetje soep met witvis en zet deze bij mij neer en zegt ‘challenge for you’. Het klinkt spannender dan het was. Het was echt alleen witvis in een soepie. Prima te doen 🙂

DSC_4157

DSC_4151

DSC_4154

DSC_7144

30 november
Helaas… we gaan weer terug. 26 uur zijn we onderweg. Geen vertraging gelukkig en heerlijk geslapen in eigen bed.

DSC_7139

DSC_7138

DSC_7104

DSC_6770

DSC_4162

DSC_4134

DSC_4061

DSC_4068