Dag 22, de laatste dag

Na onze laatste nacht in Zuid Afrika, zijn we na het ontbijt vertrokken naar het Rhino and Lionpark.
Onderweg, op de snelweg, staat er een groot bord met de tekst ‘KoiFarm’.

We kijken elkaar aan, nemen de afslag en gaan opzoek. Handig, nuttige plaatsen in Tomtom, zo vinden we niet een kweker, maar een dealer. We stappen binnen en zien een prachtig aangelegde tuin met allemaal kleine vijvertjes, opgebouwd uit steen en welke met elkaar in verbinding staan met watervalletjes en stromende beekjes. Een meisje vraagt of ze iets voor ons kan betekenen en we leggen uit dat we op vakantie zijn en hier toevallig langs kwamen en dat het houden van Koi een hobby is van ons. Enthousiast neemt ze ons mee naar achteren waar gigantisch veel tuin is en heel veel vijvertjes met vissen. De vissen zijn mooi, maar niet heel bijzonder. De tuin dan weer wel. Als we uitgekeken zijn, komen we de eigenaar tegen. Hij vertelt dat hij Koi importeert uit Israel, de middenklasse en de kwaliteit komt vanuit Japan. Helaas heeft hij een KHV uitbraak gehad en zijn er niet zoveel vissen meer over. We kletsen nog wat over de dure maar oh zo leuke hobby en we gaan weer verder.

In het park aangekomen, vinden we er niet zo veel aan eigenlijk. We hebben zulke mooie parken gezien, dat we verwend zijn. We worden nu door kleine gebieden heen geleid en kunnen maar 1 weg nemen. We zien wel wilde honden, cheeta’s, leeuwen en witte leeuwen. Mooi, maar toch anders dan zelf zoeken zoals in Addo’s en Kruger. We besluiten om daar een hamburger te eten en bezoeken de kooien nog even waar nog wat katachtige zitten.

Op weg naar Johannesburg. Het is nog vroeg, dus als we bordjes tegen komen met ‘glass and art’, besluiten we daar eens te gaan kijken. We verwachten er eigenlijk niks van, maar het is heel leuk. Een groot veld met een groot terras en heel veel winkeltjes er om heen en ze laten er zien hoe er wordt glas geblazen. Echt leuk om te zien allemaal.

Na ruim een uur, vertrekken we. Rond 17u komen we op het vliegveld aan aan en drinken we eerst wat kouds en vinden we een internetverbinding. Om 19u checken we in voor we naar de gate gaan, eten we nog wat. Inmiddels zitten we ruim een uur in de lucht, zonder vertraging.

Dit was het dan echt…. Onze vakantie…

Dag 21, toeval in Pretoria?

We hebben weer niet goed geslapen ivm met warmte en onweer. Dus voor 7u zitten we al in de auto. Op naar Pretoria. De rit is bijna 500km en we hebben het plan om naar een Cheetahopvang te gaan.

We zoeken een guesthouse in de buurt, maar helaas… Vol. De tweede keus, ook vol. Goed, nuttige tips in Tomtom maar dan… Hey, leuke naam, A Knights Rest Guest House . Laten we die doen. We bellen eerst en ze hebben nog een kamer vrij, welke goed betaalbaar is.

We komen daar aan en worden opgewacht door Carol en Nigel. Hele aardige mensen en zeer behulpzaam. Ze vertellen dat je moet bellen voor het cheetahopvanggebeuren. Ze bellen voor ons, maar nummer is afgesloten. Balen…

Carol laat ons de kamer zien, welke helemaal in Egyptische stijl is ingericht… Nouja, mensen die bij ons thuis zijn geweest, snappen waarom we moesten lachen.

Als we onze spullen uit pakken, en we gaan vast betalen, verteld Nigel dat we van de WiFi gebruik mogen maken, dat is fijn.

We kletsen nog wat, krijgen nog wat restauranttips mee en we lopen door de tuin. En jawel, een vijver met goudvisjes en 2 koi… Ghehe, ik herhaal, mensen die bij ons thuis zijn geweest, snappen waarom we moesten lachen….

Morgen gaan we naar the lion and rhino centre en daarna naar het vliegveld.

Dit is mijn laatste blog vanuit Zuid Afrika. Morgen zal ik een blog in het vliegtuig schrijven en zondag online zetten.

Dag 20, Krugerpark

Vandaag was een beetje vreemd.

Na een slechte, warme nacht, waren we al vroeg op pad. Om acht uur was het al over de 30 graden. We zijn 2x verschillende groepen leeuwen tegen gekomen. Luie beesten. Beetje onder een boom liggen hijgen ๐Ÿ™‚

Na een tip op een picknickplaats, zijn we op zoek gegaan naar een luipaard. Daar waar een berg auto’s stond, daar lag hij. In een boom. Maar ja, voor dat je hem ziet, ben je zo een uur verder. Allemaal chagrijnige mensen die het best plekje willen hebben voor een foto en een filmpje, boze gezichten. Tjonge jonge. Een prachtig beest, het was het wachten waard en de boze gezichten ook.

In een restaurantje, waar we een hapje zijn gaan eten, zagen we vanaf het terras, hoe een gigantische kudde olifanten, met zijn alle in de aanval ging tegen een leeuw. Ze joegen hem weg. Gaaf hoor, ruim 50 rennende olifanten.

Vervolgens, bij het huisje, gebeurde er nog iets naars met een eekhoorn, ik wijd er verder niet over uit, maar het was niet fijn om te zien en er was een hoop bloed. Na dat opgeruimd te hebben, toch nog een rondje rijden en kwamen we terug met een lekke band. Welke werd opgemerkt door de meneer van de benzinepomp. Gelukkig kon hij hem ook maken….

Goed…. Beetje vreemde dag dus….

Dag 19, Kruger park, 40 graden

We zijn, na een slechte nacht, weer vroeg op pad. Om 7.30 is het al 30 graden, bloedje heet belooft het te worden.

We zijn snel uit Swaziland en om 10u rijden we het Kruger park in. We worden gelijk getrakteerd op een prachtige kudde giraffes en heel veel herten. We komen ook weer een kudde olifanten tegen waarvan er eentje diep gromt.. Eh… Nee, gelukkig niet naar ons, maar ze riep haar kleintje.

Over een brug, zien we nijlpaarden uit het water en dat gebeurt niet heel veel.

We gaan naar ons kamp, om vast in te checken en wat kouds te drinken. En… Ze hebben hier een internetcafe… 3 euro voor een halfuurtje. Maar oh, een open verbinding… Jeetje, hebben we gewoon internet. Dus vanavond deel 2

We zitten nu in ons kabouterhuisje en het is nu 40 graden buiten en dat is best warm… De kapster, waar Eduard zijn haar heeft laten knippen vanmorgen, vertelde dat het in de zomer soms 48 graden is. Nah, vind dit al warm zat….

Anyway, tis lunchtijd….
Deel 2 dag 19

Na een fijne lunch, de hitte weer in. Had ik al verteld dat het 40 graden is hier? *wringt hempje uit*.

Als we net een halfuurtje onderweg zijn, komen we drie, luie, jonge leeuwen tegen langs de kant van de weg. De manen zijn nog niet volgroeit. Ze zijn prachtig, en liggen het warm te hebben.

Verder hebben we onderweg uiteraard impala’s, kudu’s, steenbokkies, olifanten en giraffes gezien. Nog een verdwaalde buffel en een Arend/valk/roofvogelachtige.

Als laatste hebben we genoten van een prachtige zonsondergang aan het water. In dat water dreven wat nijlpaarden en krokodillen, waarvan er eentje op een vis aan het jagen was, en er waren heel wat vogels. Prachtig uitzicht….

Nu afkoelen en lekker eten….

Dag 18, olifanten zijn gevaarlijker dan leeuwen, in Swaziland dan

Vanmorgen hebben we de gastvrijheid van Wimpie en Andreas verlaten, na een heerlijk ontbijt. Op naar Swaziland.

Gelukkig gaat het vrij voorspoedig aan de grens en zijn we binnen een half uur klaar met formulieren invullen en paspoorten laten stempelen.

Rond 13u rijden we het park Hlane in.

Het is zonnig en 35 graden. Door de constante wind, is het best goed uit te houden. We gooien onze spullen in het huisje, waar geen elektriciteit is. We bestellen iets te eten en vanaf het restaurant hebben we een prachtig uitzicht over de drinkplaats van de wilde beesten. Wat nijlpaarden die een bad nemen, wat neushoorns die wat drinken, her en der een vogel… Genieten dus.

Om 16u gaan we met een sunsetdrive mee. Verder is er niemand anders, dus het wordt een privedrive. De gids vraagt wat we willen zien. Leeuwen!

We zien eerst een berg herten en neushoorns. We gaan het volgende gedeelte in en daar komen we een stel giraffes tegen. Het zijn zulke mooie, statige dieren….. We gaan door naar het leeuwengedeelte. We komen eerst langs het eten van de leeuwen, vele hertensoorten. En onder het rijden, langs de kant van de weg, veert er opeens een prachtige leeuwenkop op. Meneer lag lekker uit te rusten van de jacht, even daarvoor. Zijn slachtoffer lag een struikje verderop. Prachtige, donkere manen, prachtige felle ogen… Wat een beauty.

We rijden verder, en komen olifanten tegen bij een drinkpool. En daar zijn ook drie leeuwinnen hun dorst aan het lessen. Na een minuut of wat, komen de olifanten in actie en snelwandelen met klapperende oren op de leeuwinnen af, die zich uit de voeten maken. De olifanten verleggen hun aandacht naar de auto en dat is voor onze gids het teken om snel weg te gaan. Hij verteld een minuut later dat de olifantendames op alles jagen wat in hun buurt durft te komen.

We zien nog een mannetjesolifant, en even verder, zijn de leeuwinnen gaan liggen. Maar niet langs een pad. Ach, het maakt de gids niet uit, en zegt dat hij iets gaat doen wat absoluut niet mag. Hij rijdt de auto van het pad af, door het landschap en parkeert hem vlak naast de dames. Die kijken, en slapen verder.

We gaan nog even terug naar de leeuw en die is inmiddels begonnen aan zijn diner. Hij kauwt en scheurt het vlees. Je hoort de botten kraken onder zoveel kauwgeweld. Hij versleept het kadaver en even later loopt hij een paar meter we en gaat zich lekker wassen… Net als onze eigen katten. Daarna loopt hij weer terug, geeft kopjes aan een boom, sproeit er tegen en gaat weer eten….

Wat een fantastische rit. We hebben geweldige foto’s gemaakt.

Als we terug lopen naar het huisje, struikelen we zo ongeveer over een slapend hert. Die lopen en slapen dus hier in het kamp.

Wat zo mooi is hier, er is geen licht en het is stikdonker, tot je omhoog kimt. Tientallen lichtpuntjes. Na een minuut zijn het er honderden… Na een paar minuten, duizenden schitterende sterren….. Zo ontzettend mooi…..

Dag 17, Hluhluwe-umfolozi game reserve

Heeeeeeerlijk geslapen en weer een verrukkelijk ontbijtje. Met ronde buikjes gingen we vandaag op pad naar het park. We zijn geen wilde katachtige tegen gekomen, maar wel een wilde hond, prachtig beest. Liep zo langs de auto en keek nog eens verbaasd om. Volgens mij was het gewoon onze oppashond Bing die verkleed was, zo een speelse kop had hij.
Verder nog in een kudde van 10 giraffes gestaan, wat neushoorns gespot. Eduard zei hardop dat het jonge neushoorntje op zijn moeder leek. Dat hoorde het kleintje en was kennelijk zo nieuwsgierig naar die menselijke stem, dat hij aan kwam gehuppeld, maar zijn mama van 800 kilo ook… Dus we zijn snel doorgereden. Verder nog wat hertachtigen en prachtige vogels gespot, twee olifanten en een krokodil…

Het was een heerlijke dag met zon en rond de 25 graden.

De komende dagen hebben we geen internet. We gaan morgen naar Swaziland en dan voor twee nachten het Krugerpark in. Daarna gaan we naar Pretoria, waar we misschien internet hebben.

Tot dan!

Dag 16, snel wegwezen en op naar St.Lucia

Wat een slechte nacht. Regelmatig wakker door auto’s zonder uitlaat, harde muziek, geschreeuw, iemand die door de gang heen liep met platvoeten en om 5u ging er ergens een tv lekker hard aan. Tja, dan word je niet heel fris en fruitig wakker. Beiden brak, moe en hoofdpijn. We besluiten op te staan en nog voor half zeven zitten we in de auto. Het is 12 graden en mistig. Even verder op regent het en trekt de mist wat op. Na een uur of 3 rijden, komen we bij de kust en wordt het droog. De lucht trekt langzaam een beetje open en af en toe piept er een zonnetje langs de wolken.

Als we in St. Lucia aankomen, zetten we de auto bij de rivier, bij een brug en daar spotten we de eerste nijlpaarden en een krokodil. Na een minuut of twintig, gaan we naar onze B&B, waar we allerhartelijkst worden ontvangen. We hebben dezelfde kamer. De leeuwenkamer ๐Ÿ˜€

We gooien onze spullen uit de auto, kletsen wat met de eigenaresse en checken onze mail. Dan gaan we het plaatsje in om wat te eten. Een heerlijke hamburger voor mij en een halve kip voor Eduard. We besluiten daarna een stuk langs de rivier te wandelen. Van af de plaats waar we gegeten hebben, konden we een moedernijlpaard met haar jong zien spelen. Helaas liggen ze nu allemaal in ruste. Maar wel vrij dichtbij. We wandelen nog een stuk verder naar het strand. Het waait hard. Maar met de zon, is het goed te doen. Het is hier zo een 25graden.

We zijn nu net weer terug. Nu even niks, op douchen na en vanavond vis eten. Morgen gaan we naar een park, weer wilde beesten bekijken. Kunnen we nou eenmaal geen genoeg van krijgen….

We zijn nu dus te gast bij Bhangazi

Dag 15, Matatalie en Kokstad

Even waren we bang dat we laat op de avond wakker zouden worden door de luidruchtigheid van de feestende gasten, maar we hebben heerlijk geslapen en werden wakker door dat de zon tussen de gordijnen door piepte. Het was heerlijk weer.
Als we ons aangekleed hebben, gaan we naar het restaurant aan de andere kant van de tuin, voor ons ontbijt. Dit bestond uit gefrituurde koteletjes, gefrituurde wist, gebakken en gekruide champignons, een plak tomaat, twee spiegeleieren, bacon en toast waar de schimmel op stond. De koffie was lekker trouwens. Het ontbijt, laten we het er op houden dat het zwaar op de maag lag.

We gaan op weg naar Matatiele. We gaan over onverharde wegen, de bergen in, waar geen vangrail naast de weg is en je zo het dal in kijkt. Mooi, maar op bijna 2500 meter is het niet heel prettig en ontspannen. Ik hou dan ook regelmatig de handgreep van de deur vast bij een kuil of hobbel in de weg. Zie je het voor je? Als of dat mijn leven redt als we het ravijn in storten. Maar goed. Het uitzicht is prachtig en we komen prachtige vogels tegen en een suรฏcidaal schaap, maar gelukkig bedacht hij zich op het laatste moment.

In Matatiele doen we boodschappen en we voelen ons een attractie. We zijn de enige blanken mensen in de gigantisch grote en drukke Spar. Vooral de kinderen kijken ons ongegeneerd aan, maar als we dat terug doen, beginnen ze te giechelen. We rijden door de grote stad heen, maar vinden er weinig aan. We besluiten door te rijden naar Kokstad, een iets kleinere plaats.

De stad Kokstad is ook niet veel bijzonders. We slapen vannacht in een guesthouse die verder het vermelden niet waard is. Het is kaal en gehorig maar wel schoon en een prima bed. Oh, en goedkoop. We hebben net lekker gegeten en liggen nu keurig in bed met de tv aan.

Morgen gaan we naar St. Lucia. Een plaats aan de kust. We willen naar dezelfde B&B als drie jaar geleden. Hopelijk wordt het weer niet zo slecht als voorspeld. We zullen zien. Het wordt in ieder geval niet koud, dat is fijn.
Hopelijk kunnen we internet op, blogjes en foto’s uploaden

Dag 14, Rhodes, de hoge bergen in

Vanmorgen hebben we nog even van het uitzicht genoten in Hogsback. Het is prachtig weer. Deze ochtend, in tegenstelling tot drie jaar geleden, kijken we tot in het dal uit. Drie jaar geleden keken we op de wolken uit, maar dit was ook prachtig, met zon. We hebben een flinke rit voor de boeg, deels over onverharde wegen, maar wel geschikt voor onze auto.

We zijn door kleine dorpjes gereden en hebben de echte Zuid Afrikaanse sfeer kunnen proeven. In sommige plaatsjes was er markt en ritmische muziek. Niks toeristisch aan, en dat zijn wel de leukste plaatsjes om doorheen te rijden.

We komen de prachtigste uitzichten tegen, en we komen op 2100 meter hoogte. Het weer is zo helder en mooi, het is adembenemend.

Na een rit van bijna 6 uur, komen we in Rhodes aan. Het doet aan als een beetje een verpauperd dorpje, en het lijkt niet echt te kloppen met wat er in de Lonely Planet staat. We stoppen vlak na het plaatsje en overleggen wat te doen. We bekijken de nuttige plaatsen in TomTom, en zien dat er 23 km verder iets zit, maar ook in Rhodes zelf, vlak naast het centrum ipv in, is een B&B. We gaan daar heen. Het heet Rubicon. We gaan via een modderig paadje naar boven, langs een bermbrandje. Het geeft geen goeie indruk. Als het huis opdoemt, zijn we aangenaam verrast. Er staan mooie huizen. We lopen naar, wat we denken dat het restaurant is, en een verhitte vrouw komt aan gesnelwandeld. We vragen of ze een kamer voor vannacht heeft. Dat heeft ze, maar het restaurant is voor vanavond gesloten, we moeten dan elders eten. Dat is geen probleem.

Ze laat ons onze kamer zien. Het gebouw blijkt een oud schoolgebouw uit 1900 te zijn, en alle klaslokalen zijn omgebouwd. Het ziet er super uit. Het is 1 kamer met bed, een openhaard, twee kasten, een bad op pootjes en een wc. Wel met kamerscherm. Dit hadden we niet verwacht.

We hebben net pizza gehaald bij een restaurantje, waar we ons niet heel welkom voelde, en welke ook niet lekker was. De haard is al aan het doven, want niet genoeg hout en het bad was ook niet geweldig, want de overloop is niet op het riool aan gesloten, dus het bad kan niet echt vol, en het is vrij koud hier.
Op dit moment is er een feestje in het restaurant, en ze hebben het er erg gezellig zo te horen. Ben benieuwd hoe lang we wakker liggen ๐Ÿ™‚

Morgen gaan we naar Matatiele….

Dag 13, Grahamstown en Hogsback

Vandaag zijn we, nadat we uitgebreid zijn uitgezwaaid en hebben beloofd bij de volgde ZA trip terug te komen, naar Grahamstown vertrokken. Een grote stad met mooie gebouwen die wat Engels aan doen. Na een wandeling door de stad, gaan we verder, op naar het bergstadje Hogsback. Als we een klein, zeer arm dorpje in rijden, zien we dat de weg naar Hogsback alleen geschikt is voor een 4×4. Het is maar 20 kilometer verder op, en omrijden is 100 kilometer. We wagen het erop. Onder weg gebaren, wijzen en lachen mensen naar ons. Vriendelijke mensen zeg.
We komen, door de heftige regenval en onweer van vannacht, veel van die watergeultjes tegen, en wat modderige stukjes. Het is wat hobbelig, maar met nog 4 kilometer voor de boeg, durven we al hardop te zeggen dat we blij zijn dat we de gok gewaagd hebben. Tja… Op 3 kilometer afstand, zitten er zulke stenen in de weg, dat we toch om moeten draaien…. In het dorp staan breed lachende en naar ons zwaaiende kinderen.. Grom ๐Ÿ˜‰

Rond 15u komen we aan in Hogsback. We zitten in het zelfde verblijf, in een iets luxer huisje. The Edge, en het is ook vlak bij de afgrond. Een prachtig uitzicht met watervallen die je goed kan horen. Het is niet warm hier. Nu zo een 12 graden. Op dit moment warmen we onze handen aan een mok cup ร  soup en staan de beiden kachels aan…

Straks lekker eten in het restaurant en gaan we kijken of we morgen een stuk kunnen lopen hier.