Archief van
Categorie: Hersenspinsels

Het verhaal achter de tatoeage

Het verhaal achter de tatoeage

Hij is af. De tatoeage die maar 1 tatoeage zou blijven. Ik vind namelijk heel veel losse plaatjes persoonlijk niet zo mooi, hoewel je steeds meer je grenzen gaat verleggen als je met die ene tatoeage gaat beginnen. Veel mensen vragen (als ze hem zien) wat de betekenis er van is. Het is voor mij heel persoonlijk en het zit zo diep, dat ik dat niet even zo kan zeggen. Dus vaak zeg ik dat het te persoonlijk is of…

Lees Meer Lees Meer

Ik mis je

Ik mis je

Ik mis je. Dat had ik niet zo verwacht. Kennelijk heb je je dieper in mijn hart genesteld dan ik had gedacht. Ongemerkt. Een jaar geleden is het inmiddels, toen je gevangen in je eigen lichaam, op bed lag. Je kon alleen nog knipogen en een beetje om je heen kijken. En eten. Toetjes en ijsjes. Als de situatie niet zo verdomde klote was geweest, hadden we er om kunnen lachen. Want je hield zo van eten. Ik mis je….

Lees Meer Lees Meer

Fietsen

Fietsen

“Ja Tas! We gaan op 1 fiets, dan mag jij achterop!” Nou… de laatste keer fietsen was al 10 jaar geleden had ik mij bedacht. Of nee, nog een keertje met E op de Veluwe waar ik vloekend op de fiets zat en E gierend van het lachen voor me uit fietste, soepel, ik hijgend erachter aan. Maar bij iemand achterop, dat was echt nog middelbare school tijd. Toen ik nog jong en naïef was en slank van nature. Maar…

Lees Meer Lees Meer

Oude liefde roest niet

Oude liefde roest niet

Om precies te zijn, 18 maart 2008, haalde ik mijn motorrijbewijs (Motorrijles). Mijn eerste motor had ik al, een Yamaha YZF750r. Wit met roze en een beetje blauw (Topsport!). Ik vond het fantastisch! Ik heb met veel plezier gereden, ondanks de pijn in mijn rug en polsen van de houding. Mijn volgende motor werd mijn droommotor. Een zwarte Honda CBR Fireblade 1000RR. Verstandig? Neen, want ik zat nog platter. Maar ik zag mijn Black Beauty staan en tja… Ik werd…

Lees Meer Lees Meer

Alles draait….

Alles draait….

Ik word wakker en voel het al voordat ik mijn ogen heb open gedaan. Het is weer raak. Alles draait. Ik haal diep adem en blijf met mijn ogen dicht liggen. Verstandelijk weet ik dat het niet ernstig is, ik kan niet vallen als ik stil blijf liggen, maar mijn lijf heeft het gevoel te vallen. Een constante val. Ik doe mijn ogen open in de hoop dat de duizelingen stoppen. Maar nee, het wordt alleen maar erger. De kamer…

Lees Meer Lees Meer

Dag Wim

Dag Wim

En zo overleed Wim op 25 december 2013 om 22:10u in het bijzijn van zijn vrouw, kinderen en mij. Het bleek eerste kerstdag te zijn. We hadden niet echt een gevoel bij die dag, want alles stond in het teken van Wim. Zijn laatste dagen waren erg moeilijk voor hem. Hij was erg onrustig. 24 december in de ochtend, hebben Wim en ik voor het laatst geknipoogd naar elkaar. Het ging al trager en minder krachtig. Toen ik aan het…

Lees Meer Lees Meer

‘Wat een gedoe’

‘Wat een gedoe’

Herinnert u zich deze nognognog? klikkerdeklik Inmiddels zijn we exact 7 maanden verder toen hij een herseninfarct kreeg, terwijl hij eindelijk hersteld was na die zware chemo’s, waarvoor hij ook in het ziekenhuis heeft gelegen omdat zijn lijf het toch wat te zwaar had. Vol met plannen om naar de kerstmarkt in Duitsland te gaan, vol plannen met dingen opruimen en regelen voor later, als hij slechter werd en uiteindelijk ergens in 2014 zou overlijden. Medio 2014, want we waren…

Lees Meer Lees Meer

Warm

Warm

Het is warm in Nederland. Het is warm bij mij op kantoor. Geen airco. En op het heetst van de dag de volle zon op het raam met lamellen die niet goed sluiten en verder geen zonwering. Met twee ieniemieniekantelraampjes lukt het niet echt om tocht te creëren. Dapper probeert de kantoorventilater een briesje door het zweethok te waaien. Een föhneffect. Er zit een tik in 1 van de bladen, waardoor de radio moeite heeft om erboven uit te komen….

Lees Meer Lees Meer

De taxichauffeur

De taxichauffeur

Ik worstel mij door Utrecht heen, als mijn benzinelampje gaat knipperen… Dat betekent dat ik moet tanken. Gelukkig is er nog een pomp vrij en ik rij er heen, maar, ik word afgesneden door een taxi, die hem schuin voor mij neerzet. Ik vloek en overweeg op de claxon te duwen in combinatie met wat lelijke woorden. Ik haal diep adem en laat het lossssss (ik heb tegenwoordig yogales). Ik plak wel mijn auto praktisch tegen de hoek van zijn…

Lees Meer Lees Meer

Kanker kanker

Kanker kanker

Ik las het ooit in het boek van Kluun, ‘Komt een vrouw bij de dokter’. Schelden met kanker is niet zo mijn ding. Ondanks dat ik in Den Haag heb gewoond en dat ook regelmatig naar mijn hoofd kreeg geslingerd, heb ik ‘kanker’ nooit als krachtterm of scheldwoord gebruikt. Nu wel. Kanker kanker. Mijn schoonvader heeft kanker. Longkanker met uitzaaiingen. Niks meer aan te doen. 9 tot 12 maanden is de prognose. Zijn wereld en van zijn vrouw, kinderen, schoondochters…

Lees Meer Lees Meer