De taxichauffeur

De taxichauffeur

Ik worstel mij door Utrecht heen, als mijn benzinelampje gaat knipperen… Dat betekent dat ik moet tanken. Gelukkig is er nog een pomp vrij en ik rij er heen, maar, ik word afgesneden door een taxi, die hem schuin voor mij neerzet. Ik vloek en overweeg op de claxon te duwen in combinatie met wat lelijke woorden. Ik haal diep adem en laat het lossssss (ik heb tegenwoordig yogales). Ik plak wel mijn auto praktisch tegen de hoek van zijn bumper, want hij staat scheef, zodat hij niet achter de auto langs kan. Demonstratief, met mijn armen over elkaar, kijk ik hem recht aan als hij uitstapt en mijn kant op kijkt. Het is zo een typisch miezerig, klein mannetje met een gekreukeld, goedkoop, wit overhemd en een te grote pantalon. Hij pakt de slang en wil tanken. Maar de diesel wil niet lopen. Pinnen aan de pomp. Hij moet de kofferbak in om zijn tasje (ja echt) te pakken en moet dus via de voorkant om de auto heen lopen (gniffel). Inmiddels ziet hij er wat verhit uit en ik ben al een stuk minder boos. Hij gaat pinnen. Lukt niet. Hij gaat nog een keer pinnen… En hij wordt rood. Lukt nog niet. Inmiddels besluit ik om 2 pompen verder te gaan tanken. Terwijl ik bezig ben om mijn tank vol te gooien, hoor ik hard een kofferbak dicht gegooid worden en vlak daarna de autodeur. Ik hoor mijn vader in gedachte roepen ‘Het hoeft geen draaideur te worden!’. Vol gas, met piepende banden en een rood hoofd, rijdt de taxichauffeur weg, met een klapperende tankdop, want dat was hij vergeten in zijn boosheid.

Mijn humeur is weer een stuk zonniger šŸ™‚
946929_442676009157058_118504897_n

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.